Yüreğimde aynı hüzün, yine karanlığa teslim olmuş yalnızlığım...

Yine sana, gel diyeceğim biliyorum, gelmeyeceksin...

İnadına düşüneceğim seni inadına, inadına seveceğim...

Güneşi bilirsin hep aynı yerden doğar,

bazen ılık, bazen sıcak, bazen de yakar.

Kimi gün bulutlar saklasa da, bilirsin ki ardında bir gerçek var...

İşte; sende benim gözlerimde öyle doğdun

 
bazen ıslak, bazen kederli, bazen de ışıl ışıldın.

Bir an gözlerimi kapatsam da, bilirsin ki ardında sen vardın.

Bak, işte yine çocuk oldum, ağladım karşında.

Hadi saçlarımı okşa ellerimi tut.

Yoksa yok olup gideceğim kahrımdan.

Yine sana gel diyeceğim, biliyorum gelmeyeceksin.

İnadına düşüneceğim seni inadına, inadına seveceğim…

Yine anıları çıkartacağım yüreğimden, sereceğim önüme…

o güzel günleri bir bir buruşturup atacağım çöp tenekelerine.

Sonra albümden resimlerini ayıracağım tek tek.

Parçalayıp yırtacağım… Ama bir tek tek resmin kalacak elimde,

o da bana verdiğin ilk resmin. İşte onunla bileklerimi keseceğim

yine damarlarımdan, damla... Damla. Sen akacaksın.

Gene sana gel diyeceğim, biliyorum, gelmeyeceksin.

İnadına düşüneceğim seni, inadına inadına seveceğim.

Şimdi sevgilim bir başıma doruğundayım sensizliğin.

Yüreğim utanır seni özlemekten, Aydan parlak gözlerin

çocuk gülüşlerin gelir aklıma, Ellerim tutar ağlayamam.

Evet, acı çektiğim doğru, Seni sevmenin bedelidir bu…

Sana gene gel diyeceğim, biliyorum gelmeyeceksin...